We varen verder met eentje minder aan boord …

door Ria Baeck

Het doet wat met een mens… als een afspraak dient herzien te worden, als aan een engagement een einde komt. Het doet wat met een mens… aan beide kanten van de afspraak.  

An had een heel proces doorlopen om tot haar beslissing te komen om afscheid te nemen van Percolab, en vervolgens om ons erover in te lichten. Voor ons, aan de ontvangende kant van de boodschap, was er ook verwerkingstijd nodig. Uiteraard had An de laatste maanden haar proces gedeeld, ook al was ze weinig of niet in professionele projecten betrokken. Maar deze beslissing hadden we niet zien aankomen. Dan volgt een echt rouwproces: van “dit kan toch niet; ik kan het niet geloven!?!” (ontkenning), over de frustratie dat het “zomaar” zonder overleg werd aangekondigd (boosheid), en het gevoel een droom te moeten loslaten en de draadjes te moeten losmaken (verdriet), om tenslotte tot aanvaarding te komen: alle administratieve puntjes op de i zetten, tot en met de vermelding in het staatsblad en de terugbetaling van de aandelen. Doorheen de weken kwam ook het diepere begrip vanwaaruit deze beslissing voor An gekomen is.  

Geen gemakkelijk proces. Maar één ding stond voor ons als een paal boven water: ook dit proces van off-boarding, het van boord gaan, het ongedaan maken van het contract, wilden we zeker en vast met dezelfde kwaliteit van gesprek en relatie doen als de cultuur die we doorheen de jaren hadden opgebouwd. Niet het koudweg “dag” en elkaar nooit meer zien. Ieder kent van die afschuwelijke verhalen van ontslagen die echt onmenselijk gebeuren; alsof het niet echt over mensen gaat die afscheid nemen. We zijn daar warm-menselijk mee omgegaan: ieder de tijd gegeven om te delen wat er werd geraakt. Zonder drama, zonder schuldgevoelens. 

In ons wekelijks overleg zijn wij niet bang om emoties toe te laten. Net daardoor hebben we eigenlijk vriendschapsrelaties met elkaar opgebouwd, in de professionele context. We hebben dan ook afscheid genomen zoals we maandelijks vergaderden: bij An thuis, met ieder een gerechtje dat bijdraagt aan de lunch, en die altijd wonderwel bij elkaar passen. Met tijd om even naar de zaailingen te kijken en de uitgebreide groentebedden. Het was fijn om zo af te sluiten, want An haar plek was een beetje onze centrale plek geworden om fysiek samen te komen. Voor dit soort – meestal maandelijkse – bijeenkomsten die rustiger, langzamer en gefocused zijn op het grotere verhaal en het grotere plaatje, zullen we een andere plek moeten vinden.  

En toch komen er dan nog misverstanden, heeft de ene een ander parcours dan de andere… hebben we verschillende voorstellingen van hoe dit afscheid nemen dan in de praktijk zou gaan.  

An gaf aan dat ze nog kon worden uitgenodigd voor een zoomvergadering als er agendapunten waren waarbij zij betrokken was, om af te ronden of over te dragen. Met ons drieën bespraken we welke eindjes allemaal losgemaakt moesten worden (website, email-adres enz.) An voelde zich niet gehoord en sommige beslissingen gingen te snel voor haar, ze trok aan de bel. We luisterden. En we konden elkaar weer horen.  
Ria begon dit stukje te schrijven, Ilona bracht enkele belangrijke nuances aan, en An vulde aan en las het geheel na. Conclusie: we maken stap voor stap de draadjes van onze samenwerking los, zodat we met warmte zullen kunnen terugkijken op hoe onze professionele wegen uit elkaar zijn gegaan. 

Met An in een herstelperiode, met Ria in de overgang naar een pensioenritme, met Ivo die ook wat emotionele eitjes te doppen had… we waren weinig actief het laatste jaar, maar we varen etappe per etappe verder. Velen kennen ons van onze vernieuwende aanpak van werk en organisatie: Art of Hosting, Going Horizontal, Sociocracy 3.0, en meer. We hebben beslist om deze methodieken in mindere mate (maar nog steeds) te verspreiden via trainingen, en ze anderzijds meer en bij voorkeur te integreren in vernieuwingsprocessen op maat. Ideaal lijkt ons de langerlopende veranderprocessen waarin we nauw samenwerken met een interne persoon. Onze website passen we in die zin nog aan. 

Verder blijven we, in hart en nieren, een lab. We blijven uitproberen, experimenteren en vernieuwen. Kijk maar naar ons nieuwste aanbod, een combinatie van: werken met paarden, diepe cirkelgesprekken, innovatieve theorieën rond trauma toegepast op leiderschap, … en dat alles in de prachtige omgeving van Normandië! 

Ria Baeck
1 okt. 2021